August 14, 2006
@ 12:00 AM

Uzun zamandır film izlemeye fırsat bulamıyordum. İşten güçten fırsat bulunca ilk işim arkaşımın son dakikada çantama attığı VCD'yi  izlemek oldu. Gösterimden çıkalı bir hayli zaman olmasına karşın sık sık hakkında güzel yorumlar işittiğim Babam ve Oğlum seyrettiğim filmler arasında enler listeme girdi. Kısacası ağlatan bir film. Oyunculuklar hakkında söyleyeceğim tek şey mükemmel ötesi. Ama Fikret Kuşkan bir başkaydı. Yetkin Dikiciler yine oyunculuğun - nedeni sormamamız gereken bir özürü olan Abi rolü ile  - zirvesinde idi sevigili Amca. Binnur Kaya da olmasa film tam drama olacakmış. Çetin Tekindor ise sizi ağlatacak olan oyuncu. İzlerken hastanedeki kantin sahnesinde Çetin Tekindor konuşurken kendinizi tutmayın!!!


Senaryo gayet sürükleyici, dikkat dağıtmadan izleyiciyi konuya ve sokulmak istenen atmosfere rahatlıkla sokabiliyor. Ağlarken etrafınızdakilere çaktırmadan gözyaşlarınızı silebileceğiniz komik sahneler de yok değil. Bir klasik artık benim gözümde.


Özellikle sevdiğiniz insanlarla birlikte bu filmi izlemenizi tavsiye ediyorum. Sevdikerinizin kıymetini kaybettiğiniz zaman değerini anlayacağınızdan değil.. Kaybettiklerinizin değerini bir kez daha anlamak için.


- Ona bir oda ver baba.. gidecek hiçbir yeri yok!
- Sen benim oğlumsun.Canımdan öte cansın.Bu kadar diyeceğim.  Gerisini sen anlayıver gayrı.
- Sen beni ancak baba olunca anlayacaksın demiştim.
- Insan büyüyünce hayelleri küçülür mü?
- gördün mü evlat neymiş...
- baba oğluma söylemek istediğim çok şey var.benim yerime sen söylersin baba
- herkes nerde ? İhtilal oldu...
- ben ona içimden hep sadık derim.


 


 
Name
E-mail
Home page

Comment (HTML not allowed)  

Enter the code shown (prevents robots):

Live Comment Preview